Een lineaire combinatie van vectoren is een element van het opspansel van deze vectoren. Oftewel, is te schrijven als:
We noemen een vector (lineair) afhankelijk van vectoren als een lineaire combinatie is van deze vectoren. We noemen een vector (lineair) onafhankelijk van deze vectoren als niet te schrijven is als een lineaire combinatie van deze vectoren.
We zeggen dat een aantal vectoren (lineair) afhankelijk is als ten minste één van deze vectoren lineair afhankelijk is van de overige vectoren. We noemen een stel vectoren (lineair) onafhankelijk als het niet afhankelijk is.
Een vergelijking van de vorm
noemen we een (lineaire) relatie tussen deze vectoren.
De relatie heet triviaal als voor elke . De relatie heet niet-triviaal als ten minste één .
Als een stel vectoren lineair afhankelijk is, dan en precies dan geldt dat er een niet-triviale relatie tussen deze vectoren bestaat.
Omgekeerd, als een stel vectoren lineair onafhankelijk is, dan en precies dan bestaat er geen niet-triviale relatie tussen deze vectoren.
Stel we hebben vectoren , en . We willen weten of deze vectoren lineair afhankelijk of onafhankelijk zijn, dus of er niet-triviale relaties bestaan.
Dit betekent dat we zoeken naar oplossingen voor het stelsel:
Als we dit in een coëfficiëntenmatrix zetten en Gauss-Jordan-eliminatie toepassen, krijgen we:
Omdat geen pivot-variabele is, kiezen we deze vrij, namelijk voor een . Dit geeft de oplossingsverzameling:
Voor dit stelsel bestaat dus een niet-triviale oplossing, dus we concluderen dat dit stel vectoren lineair afhankelijk is.
Omdat we vrij gekozen hebben, kunnen we de derde vector, , weglaten om onafhankelijke vectoren te krijgen.
Laat met . Het grootste getal zodat een -tal onafhankelijke vectoren bevat, noemen we de rang van , notatie .
Als een lineaire deelruimte is van , dan heet de rang van de dimensie van , notatie .
Als , zeggen we dat .
De drie vectoren hierboven hebben een rang .
Laat . Een eindige deelverzameling heet een basis van als:
Gemaakt door Jeroen van Rensen.